Grizzly CS-210

Grizzly CS-210

Een rupsgeschakeld, batterij-elektrisch muildier voor zachte grond op de rupsonderstel-lijn van de groep, sinds 2018 in productie. Logistiek, bevoorrading, gewondentransport en sensorverkenning over slecht terrein — het anker van de familie met ontwikkelingsrijpheid.

500 kg totaalgewicht · 150 kg nutlast · ~8,2 kPa bodemdruk · ~39 km veenmoerasbereik bij 20 °C

Moose CS-220

De Grizzly opgeschaald naar transporteurmassa — drijft leeg, rijdt beladen op de veenmoerasgrens. Bulktransport en bevoorrading over lange afstand voorbij de belading van de Grizzly; uitsluitend drager, en de dunste specificatiekaart in het overzicht — vrijwel alles moet nog worden gemodelleerd, en dat zeggen we ook.

1.600 kg totaalgewicht · 600 kg nutlast · ~11,2 kPa beladen · een ~25 km bevoorradingsschenkel over gemengd terrein met terugweg, die in diepe-winter-veenmoeras terugvalt naar ~7 km bij een onbevestigde koude-afwaardering

Wolf CS-230

De salvo-these opnieuw geformuleerd voor dragers: veerkracht door goedkope aantallen, gecoördineerd via glasvezel en mesh — geen radio — binnen een strikt niet-kinetisch drager-/sensorbereik. Het brein van de roedel moet goedkoop zijn in watts: rekenkracht is bereik-engineering.

80 kg per eenheid · 20 kg nutlast · roedel van 8 eenheden binnen een radius van 3 km · beschikbaarheid ≥6-van-8 96,2% bij 0,90 beschikbaarheid per eenheid — een binomiale bovengrens die geen rekening houdt met risico van gemeenschappelijke-oorzaakstoringen

Lynx CS-240

Een routeverkenner op wielen en de operationele partner van de Grizzly — verkenner plus muildier. Hij verkent begaanbaar terrein en meldt de rest; hij claimt het veenmoeras niet. Waarnemingsbegrensd, niet vermogensbegrensd: sprinten telt alleen als de waarnemingshorizon groter is dan ~20 m. Een 6×6-configuratie blijft een open ontwerpvertakking, en "Lynx" is een werknaam in afwachting van vrijgave.

50 kg totaalgewicht · 10 kg sensornutlast · kruis/sprint 5/10 m/s · ~10,2 kPa — zwaarder voor de bodem dan de 500 kg wegende Grizzly

Beaver CS-250

Een rupsgeschakeld robotisch genievoertuig dat krachtbegrensd is, niet vermogensbegrensd — en dat zeggen we duidelijk: grotere motoren leveren niets op; alleen gewicht, cohesie of een anker leveren kracht op. De lier is de werkelijke capaciteitsvermenigvuldiger. Alle bodemgrijpende gereedschappen zijn van staal, in eigen huis verspaand en gelast.

600 kg totaalgewicht · 1,0 m schuifblad · 20 kN liertreklast (studieklasse) · netto trekkracht ~2,7–5,4 kN afhankelijk van de bodem — theoretische bodemwaarden, in afwachting van veldverificatie

Wolverine CS-260

Een compacte UGV met gietvormige polymeercarrosserie die uitsluitend gereedschap voor mechanische toegang draagt, positioneert en van stroom voorziet — hij kan zijn eigen massa niet overtreffen, dus doet het gereedschap het werk, niet het voertuig. Alles voorbij mechanische toegang is een vertakking achter een poort met juridisch advies vooraf, geen ontwerp. "Wolverine" is een werknaam in afwachting van vrijgave.

250 kg totaalgewicht · 60 kg arm- en gereedschapsmodule · maximale statische duwkracht ~1,7 kN droog (wrijving aangenomen, nog niet veldgeverifieerd) — een orde van grootte onder opgegeven deurbezwijklasten, waarom de architectuur met aangedreven gereedschap wint

Een ingegraven lijn die luistert

Ingegraven Mole-knooppunten horen graven, tunnelen, voetstappen en voertuigbeweging door de grond zelf. Passieve seismische waarneming op een ingegraven glasvezelstam: er wordt niets uitgezonden, dus er is niets te storen en niets te vinden.

Een spoor, niet slechts een alarm

Het patroon van aankomsten over de lijn bepaalt een positie, een koers en een bronklasse — waarmee een machine wordt onderscheiden van een voetstap en van wild. Lokalisatienauwkeurigheid en onderscheid van foutpositieven blijven open beproevingsvragen, nog niet beantwoord.

Glasvezel naar een mens, niet naar een trekker

Positie, vector en klasse reizen uitsluitend via ingegraven glasvezel naar het operatorstation — de radiostille regel van de vloot geldt door de hele lus. Het signaal informeert een persoon; het beveelt niets, en niets in het systeem kan bewegen op basis van alleen een signaal.

Een persoon beslist. Altijd.

Alleen een mens — nooit het systeem — autoriseert een fysieke reactie. Gesignaleerde dragers bezetten vervolgens het pad van de dreiging en ontzeggen de route: blokkeren, niet aanvallen. Er is geen autonome inzet op enig niveau, in enige houding of configuratie, omdat er geen dergelijke tak bestaat om aan te roepen.

STANDBY

De post scherpgesteld op een aangeleerde locatiebaseline, drempels die meebewegen met de eigen ruis van de locatie. Er is geen inzetbevoegdheid actief — per ontwerp kan niets in het systeem bewegen op basis van alleen een detectie.

ALARM

Een bevestigde detectie legt positie, vector en klasse voor aan een mens, en de autorisatiesperre gaat open — een openstaande beslissing, nooit een aftelling. Doet de mens niets, dan beweegt er niets.

INZET

Alleen na een uitdrukkelijke menselijke vrijgave — gegeven en geregistreerd — convergeren reactie-eenheden op een berekend blokkeerpunt, terwijl de post achter hen blijft luisteren. Op elk moment van de operatie is een terugroepbevel beschikbaar.

INGESLOTEN — GEEN AANVAL

De route ontzegd, de machines in de weg geparkeerd, het incident gearchiveerd. De eindtoestand is rompen die terrein vasthouden: nergens in het systeem bestaat een aanvalstak om te autoriseren, dus kan de ladder nergens anders eindigen.